Po tym jak jechaliśmy z Gohą pociągiem z Malmö do Kopenhagi, postanowiłem w niedługim czasie przetestować ten rodzaj podróżowania także w Polsce. Kilka dni temu, przy okazji wyjazdu na „Charytatywny Turniej Pokerowy EPT Polska” nadarzyła się ku temu okazja. Goha z racji na panującą za oknem aurę, nie była tym pomysłem zachwycona, ale byłem uparty i się udało. 14 stycznia 2017 roku wyruszyłem z Gohą w moją pierwszą podróż pociągiem na wózku inwalidzkim po rodzimej ziemi. „Jedzie pociąg z” Olsztyna Gdy już nadszedł dzień naszego odjazdu do Warszawy (o zakupie biletu będzie na samym końcu) byłem bardzo podekscytowany tym, że w końcu , po tylu latach przejadę się polską koleją. Nie myślcie jednak, że byłem tak odważny i wyruszyłem w tą podróż w ciemno. Wprawdzie wiedziałem, że pociąg będzie dostosowany itd., ale w głowie miałem składy z przed 15 lat i dopiero po obejrzeniu filmiku Piotra Czarnoty nabrałem przekonania, że wszystko będzie ok. Gdy już znaleźliśmy się z Gohą na dworcu w Olsztynie bez problemu znaleźliśmy miejsce spotkania z obsługą dworca (znajduje się ono przy wejściu bliżej dworca PKS). Po kilku minutach zjawiła się ochrona dworca, która odprowadziła nas na drugi peron, gdzie czekał już na nas pociąg. Po dojściu do wagonu 3-ciego, gdzie znajdują się miejsca dla osób poruszających się na wózku inwalidzkim, nie musieliśmy długo czekać, aby zjawiła się obsługa pociągu z informacją, że „winda szwankuje i nie wiadomo czy zadziała”. Możecie domyśleć się jaki był mój zawód. Winda nie działa, na pokład pociągu ponad metr, a tuż obok mnie przemarznięta już Goha, która jest tu bo ja chcę spełnić swoje marzenie. Na szczęście sytuacja po kilku minutach została opanowana i winda zjechała. Całe szczęście, że posiada ona poza wersją elektryczną także opcję obsługi mechanicznej, bo właśnie dzięki dziarskiemu pompowaniu pana konduktora dostałem się do pociągu. Warto w tym momencie dodać, że podczas całego etapu osoba niepełnosprawna znajduje się pod baczną opieką towarzyszących jej pracowników. Do tego wszyscy są bardzo uprzejmi i pomocni. Z całą pewnością, PKP sprzed 15 lat odeszło w zapomnienie. Gdy już znalazłem się na pokładzie pociągu doznałem szoku. Wprawdzie na wspomnianym wyżej filmie Piotra widziałem, że jest ok, ale zobaczyć to na własne oczy, to co innego. Czysto, nowocześnie, wygodnie, ciepło i tak szeroko, że można się kręcić dookoła. XXI wiek w pełnym tego sformułowania znaczeniu. Miejsca przeznaczone dla osób niepełnosprawnych pozbawione są foteli przez co można wygodnie podjechać pod rozkładany stolik i rozkoszować się podróżą. Poza w 100% dostosowanymi miejscami dla niepełnosprawnych, w pociągu znajduje się też dostosowana do ich potrzeb toaleta, wyposażona we wszelkie konieczne akcesoria. W końcu nadszedł czas odjazdu i pociąg ze szwajcarską punktualnością ruszył w drogę do Warszawy. Jeśli interesują Cię atrakcje w Warszawie to zajrzyj do naszych pozostałych wiele takich miejsc i sądzimy, że znajdziesz coś co Cię zainteresuje. Byłem przeszczęśliwy i z nieschodzącym z twarzy uśmiechem, przy charakterystycznym „tuk, tuk” (którego brakowało mi w olsztyńskim tramwaju) gapiłem się w okno. Gdy dojechaliśmy do stacji Działdowo postanowiliśmy z Gohą zjeść śniadanie i w tym właśnie celu udaliśmy się do znajdującego się tuż obok Warsu. Oczywiście przejazd do Warsu, jest jak najbardziej możliwy i bezproblemowy. Ceny w tym lokalu na szynach nie należą do wygórowanych, a warto dodać że wszystko przygotowywane jest tuż przed podaniem i jest bardzo smaczne. Jeżeli macie na coś ochotę, a nie chce się Wam ruszać z miejsca to nic straconego. Otóż Wars posiada aplikację mobilną mWars dzięki której możecie zamówić posiłek z dostawą do Waszego miejsca. Nie macie pakietu internetu? Też nie jest to problemem, ponieważ w pociągu jest bezpłatne wi-fi, choć niestety czasami trudno się połączyć. A gdyby rozładował Wam się sprzęt to pod siedzeniem jest gniazdko. Czyż to nie jest najwyższy standard obsługi i komfortu? Podczas spożywania naszego kolejowego śniadania, nagle przestałem słyszeć „tuk, tuk”. Byłem lekko zasmucony tą zmianą, ale bardziej zaciekawiony skąd ona się wzięła. Cała zagadka rozwiązała się gdy wróciliśmy na swoje miejsca. Okazało się, że wjechaliśmy na nową trakcję przygotowaną dla Pendolino (tak mi się wydaje) i z 90 km/h przyśpieszyliśmy do 160 km/h! Tak, nie macie problemów ze wzrokiem. Pędziliśmy 160 km/h, a dowód poniżej. To właśnie za sprawą takiej prędkości dotarliśmy do Warszawy w nieco ponad 2,5 godziny, odbywając całą naszą podróż w bardzo komfortowych warunkach. Warszawa Centralna jest dostosowanym dworcem, więc po skorzystaniu z dwóch wind w kilka chwil byliśmy na przystanku autobusowym. Podsumowując Ja jestem podróżą pociągiem na wózku inwalidzkim zachwycony. Dostosowanie na 5, Wars na 5, czas w jakim się jest na miejscu 5. Ode mnie duży plus dla Intercity za taki skok technologiczny i jakość obsługi klienta. Na 100% będę chciał skorzystać z ich usług jeszcze raz. Gosi pomimo początkowego zmarznięcia też się podobało 🙂 Jak poprawnie kupić bilet na przejazd pociągiem na wózku inwalidzkim? Sprawa wydaje się prosta i nie wymagająca tłumaczenia. Cóż to za filozofia? Jednak ja byłem na tyle zdolny, że zrobiłem to źle. Dlatego postanowiłem w punktach opisać całą procedurę: Wchodzimy na stronę z rozkładem jazdy PKP gdzie wybieramy interesujące nas połączenie oraz datę odjazdu, a w opcjach połączeń zaznaczamy „ułatwienia dla niepełnosprawnych”.Po wyszukaniu i wybraniu interesującego nas połączenia klikamy „kup bilet”.Na stronie, która nam się wyświetli wypełniamy formularz. W tym miejscu bardzo ważne jest wybranie opcji „Miejsce dla osoby na wózku” w sekcji „Rodzaj wagonu”. To właśnie w tym miejscu ja popełniłem błąd i tylko dzięki miłej Pani z infolinii Intercity, udało się go kolejnych krokach należy zapłacić za bilet i go pobrać. Jeśli podróżujecie z osobą towarzyszącą/opiekunem to najpierw wg powyższych punktów kupujecie bilet dla siebie. Następnie powtarzacie procedurę wybierając w sekcji „Rodzaj ulgi” zniżkę „95% Przewodnik/Opiekun” i następnie podajecie numer swojego biletu. System automatycznie przydzieli miejsce dla opiekuna, które znajdować się będzie w sąsiedztwie Waszego. Gdybyście mieli jakiś problem/pytania, to polecam kontakt z infolinią Intercity, jeśli tylko to możliwe to na 100% Wam pomogą. Ja taki kontakt wspominam bardzo miło, więc bez obaw 🙂 Mam bilet, co dalej? W Polsce niestety nie da się wybrać w podróż pociągiem spontanicznie. Przewoźnicy, aby zapewnić odpowiednią pomoc osobie niepełnosprawnej, wymagają zgłoszenia takiego przejazdu minimum 48h przed planowanym odjazdem. Aby uzyskać taką pomoc w przypadku Intercity (tylko z tym przewoźnikiem miałem styczność) należy wypełnić formularz na stronie internetowej lub zadzwonić pod numer 19 757. Gdy już przewoźnik potwierdzi nam możliwość udzielenia pomocy na wybranej trasie, należy pamiętać, że w ustalonym miejscu spotkania na dworcu należy być minimum 30 minut przed odjazdem pociągu. Uważam, że konieczność zgłoszenia przejazdu osoby niepełnosprawnej dwa dni przed odjazdem, jest sporym minusem. Nie można od tak kupić biletu i pojechać w słoneczny dzień nad morze. Trzeba wszystko planować. Ten 48h termin szczególnie niezrozumiały jest dla mnie w przypadku pociągów posiadających wbudowaną platformę dla wózków inwalidzkich. Przecież do ich obsługi nie jest potrzeba jakaś tajemna wiedza czy wysoko wyspecjalizowana kadra. Fajnie by było, gdyby Intercity dało możliwość spontanicznej podróży osobie niepełnosprawnej w tych pociągach, które są w 100% dostosowane. Otrzymaliśmy od PKP Intercity wyjaśnienie dlaczego funkcjonuje konieczność powiadomienia przewoźnika o podróży osoby niepełnosprawnej z 48-mio godzinnym wyprzedzeniem: „Wyjaśniamy, że konieczność wcześniejszego zgłaszania przejazdu pasażera z niepełnosprawnością wynika z rozporządzenia (WE) NR 1371/2007 PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY z dnia 23 października 2007 r. dotyczącego praw i obowiązków pasażerów w ruchu kolejowym i jest również stosowana u innych przewoźników, np. w transporcie lotniczym (z wyprzedzeniem 48 h), przewozach autokarowych (z wyprzedzeniem 36 h) oraz w transporcie morskim (z wyprzedzeniem 48 h w podróży promem lub statkiem). Przepisy te obowiązują we wszystkich krajach Unii Europejskiej. W szczególności potrzebę asysty lub/i zapewnienia odpowiedniego rodzaju taboru powinni zgłosić organizatorzy przejazdów grupowych jeśli w grupach będą podróżowały osoby niepełnosprawne.”~ PKP Intercity Na koniec chciałem uciąć ewentualne przypuszczenia, że wpis ten jest w jakikolwiek sposób sponsorowany przez spółkę PKP Intercity. Nie jest. Po prostu uważam, że jak coś jest dobre, to trzeba to chwalić. Filmik z naszej podróży pociągiem Zapraszamy na nasze grupy Od poniedziałku do piątku zajmuję się grafiką na potrzeby reklamy, w międzyczasie obserwując promocje lotnicze. Bardzo, bardzo lubię pokera, w każdym jego aspekcie :) Tetraplegik, wózek aktywny.